Bewegen, voeding
& Mindset

De combinatie tussen bewegen, voeding en mindset krijgt jou weer uit je burn-out. Wij zijn er van overtuigd dat dit je zal helpen naar een balans tussen je rust en het leven daarbuiten.

Lees meer...

Pfeiffer Vs Burn-out

Pfeiffer

In 2005 was ik druk met school en draaien (dj) Ik ging vanuit school naar huis en ging in de avond op donderdag naar Nijenrode om daar te draaien. Ik draaide tot een uurtje of 3 a 4 en ging daarna snel slapen omdat ik om half 9 weer fris en fruitig op school moest staan. Ik heb dat een aantal maanden volgehouden totdat ik in de klas zat en ik merkte dat mijn ogen raar begonnen te doen. Ik maakte me er niet erg druk om en ging verder met de les. Maar na 30 minuten begon me zicht weg te gaan en voor ik het wist was mijn zicht zoals een tv zonder antenne. Ik zag allemaal spikkels in zwart en wit en kon dus niks meer zien. Nu was ik in paniek geraakt maar toen bleef ik heel rustig. Ik heb een klasgenoot aangetikt en heb hem gezegd dat ik niks meer kon zien. Ik merkte ook dat mijn tong begon te tintelen. Ik werd toen door 2 klasgenoten op de bus naar huis gezet en ben toen thuis in bed gaan liggen en ben in een diepe slaap gevallen. Als ik nu terug kijk op die tijd weet ik dat ik oververmoeid was en dat ik niet goed op mijn eten had gelet. Ik dronk toen veel red bull en naast mijn gezonde voeding die ik van mijn ouder kreeg at ik daarnaast slecht en zorgde ik niet goed voor mijzelf.  

Later in 2005 kreeg ik van de dokter te horen dat ik CMV had (in de volksmond pfeiffer genoemd) 
Ik en de huisarts(en) hebben daar toen niks aan gedaan. Ik zelf wist niks over deze ziekte en ben toen doorgegaan met alles wat ik deed, naja alles ik ben toen wel gestopt met draaien want ik begreep zelf ook wel dat dit niet verstandig was. 

Jaren gingen voorbij tot ik in 2010 hyperventilatie kreeg en ik daar een beetje van in paniek raakte. Ik had toen een bijbaantje waar ook mijn schoonvader werkte, deze vertelde dat ik even rustig moest gaan ademen en dat het wel weer goed zou komen. En ja het hielp maar eigenlijk was het al een signaal. Eigenlijk voor alle nare symptomen begon ik manieren te bedenken om ze weg te stoppen of om ze te lijf te gaan. Als ik hoofdpijn kreeg dan nam ik een pilletje en als ik misselijk was dronk ik cola en als ik dacht dat ik ging flauwvallen dan ging ik op mijn hurken zitten net zolang tot het weg was. En zo had ik nog veel meer kwallen die ik serieus had moeten nemen maar dat nooit heb gedaan. 

In 2014 begon het echt slecht te gaan ik begon de druk te voelen van alles om me heen en ik begon de grip kwijt te raken. Ik kreeg angsten en de hyperventilatie was er nog steeds en het vervelendst was het idee hebben dat ik kon flauwvallen. Op werk kreeg ik het ook steeds drukken en ik begon een beetje achter de feiten aan te lopen. Het gekke was dat ik dit alles wel opmerkte maar dat ik er niks mee deed, ik leefde in een soort automatische robot die mijn "verstandige gevoel" uit had gezet.  Daarnaast had ik een kleine onderneming naast mijn huidige baan, dit was de Kweekvijver media. De Kweekvijver was mijn hobby en als ik me daarin stortte was ik even weg van alles. Helaas werkte ik met verkeerde mensen die ik niet goed kon vertrouwen en die mij op belangrijke momenten in de steek lieten. Ik ben een persoon die geeft om mensen en die mensen graag helpt, maar in deze samenwerkingen heb ik geleerd om eerst de kat uit de boom te kijken. Maar oké het jaar ging voorbij en in 2015 kon ik niet meer. 

Ik ging langs mijn huidige huisarts en vertelde deze dat er iets aan de hand was maar dat ik echt niet wist was. Ik legde hem uit dat mijn computer niet meer werkte en of hij mijn CPU (de kracht achter een computer) niet even kon vervangen. Met andere woorden of hij niet een pilletje had om te zorgen dat ik weer normaal kon functioneren. Nee dat had jij niet en ik moest even rustig aan gaan doen en dan kwam alles wel weer goed. 
Weer een maand voorbij en nog steeds ging het niet goed. Weer langs de dokter en alles zag er goed uit, me bloed was goed en me hartslag was prima in oorden. Ik was er klaar mee, ik voelde toch dat er iets was en ik ben niet gek. Na lang aandringen kreeg ik dan eindelijk te horen wat er was. Ik had een burn-out, gek genoeg was ik daar echt blij mee. Ik hoorde eindelijke wat er met me aan de hand was. Maar nu? wat moet ik nu doen, ik moest maar eens met een psycholoog gaan praten en ik kreeg oxazepam mee. Lekker makkelijk....

Ik ging naar de psycholoog en deed daar mijn verhaal, dit was de eerste keer in mijn leven dat ik echt 100% eerlijk was tegen een persoon. Al mijn vreugde maar ook mijn boosheid en mijn frustratie kwamen eruit. Maar na 10 keer voelde ik me nog steeds niet goed. Ik wist dat het niet alleen in me hoofd zat en dat  er meer was. Dat moest gewoon, hoe kon ik me zo slecht voelen en hoe kon alleen een psycholoog dat oplossen, daar moet meer voor nodig zijn.

In 2016 leerde ik Stefanie kennen, een vrouw van in de 30 die als hoofdplanner bij mijn huidige werk kwam werken. Hele aardige vrouw maar ik heb op zich qua werk niks met haar te maken. 
Maar begin 2017 hoorde ik haar zeggen dat ze een opleiding deed genaamd orthomoleculair
 (sorry ik was bezig met thee pakken en hoorde je het tegen iemand anders zeggen. NEE ik luister normaal niemand af) Ik wist totaal niet wat het inhield en vertelde het aan een collega. Die vertelde mij wat het inhield en toen gingen mijn oren recht omhoog. Ik vond dat super interessant. 
Tijdens de lunch vertelde ik haar mijn verhaal, ze was wel benieuwd naar de waardes en ik heb toen mijn bloedonderzoek naar haar gemaild en daarbij hoopte ik natuurlijk dat ze deze zou meenemen naar haar opleiding zodat die professor er naar kon kijken. En ja ze stelde het zelf voor. 

Maandag 6 februari 2017, ik krijg om 10 over 10 een mailtje van Stefanie met als bericht dat ze een antwoord had gekregen en mij dit wilde vertellen. Natuurlijk wilde ik dat meteen weten maar ik heb geleerd om geduldig te zijn, dus 12 uur zouden we weer gaan lunchen. En toen begon het verhaal.
Ze begon meteen over het cmv (Pfeiffer) virus wat in mijn lichaam zat en dat de waarde van 66 te hoog zou zijn. Daarnaast zagen ze in mijn bloed dat ik een tekort aan vitamine d had (39 ipv >75) een tekort aan vitamine B12 (220 maar moet >500) en ik had een zink tekort. Ook kwam eruit dat mijn lever niet goed functioneerde. Conclusie was dat ik Post Viraal Syndroom (PVS) had en dit was er dankzij de Pfeiffer die ik niet goed heb behandeld. Het virus zat dus nog in hoge waardes in mijn lichaam (80% van de bevolking heeft dit virus) Dit virus moeten we gaan minimaliseren. Ik kreeg een kuur mee voor 3 maanden, het was een hele lijst waaronder vitamine c, B12, Beta caroteen, zink en nog een aantal supplementen. Ik ga geen aantallen noemen 
omdat het per persoon verschillend ligt. 
De aantallen zijn voor mij waarschijnlijk goed maar voor een ander weer niet. Op de supplementen pagina zie je mijn bloedonderzoek en vertel ik wat over dit onderzoek. Lees meer...

Laat dus eerst je bloed prikken en probeer dan eens een afspraak te maken met een orthomoleculaire arts en ga dan pas over aantallen en supplementen praten. Voor mij was dit echt een aparte ervaring. Liep ik dan al zo lang rond met dit probleem en zou dit dan echt de oplossing zijn voor mijn vervelende inmiddels bekende burn-out? 

Uitleg uitslag
Hierboven zie je mijn uitslagen van het bloedonderzoek. Wat je kunt zien is dat ik 3 keer positief ben en dat mijn waarde 66.0 is en dat is te hoog. Het virus is dus nog sterk aanwezig in mijn lichaam. 
CMV staat voor cytomegalovirus en het EBV virus staat voor epstein-barrvirus. Het zijn beide een herpesvirus en 80% van de wereld bevolking draagt dit virus.

Reageer op dit artikel